Make your own free website on Tripod.com

Dlaczego z Estonii do Polski jedzie sie teraz dluzej...

Juz od przeszlo dwóch lat Litwa i Lotwa sledza zazdrosnie za poczynaniami swego estonskiego sasiada. Kazde, najdrobniejsze nawet powodzenie Estonii na arenie miedzynarodowej staje sie powodem do zbytnich emocji, szczególnie ze strony Litwy.

Ostatnio kamieniem obrazy stala sie, jak wiadomo, wypowiedz estonskiego prezydenta Lennarta Meri, który, odpowiadajac na pytania polskich dziennikarzy podczas swej wizyty w Warszawie pod koniec kwietnia tego roku, stwierdzil, ze Estonia wprowadzi rezym wizowy z Litwa i Lotwa, jesli to bedzie warunkiem przyjecia jej do Unii Europejskiej. W wybuchu histerii, jaki spowodowala ta wypowiedz w kregach polityków litewskich (a w znacznie mniejszym stopniu wsród Lotyszów), pod adresem Estonii i jej prezydenta padly niezbyt polityczne okreslenia, jak na przyklad, ze ich zachowanie jest: a) aroganckie, b) bezczelne, c) zarozumiale i d) bezwstydne(?).
Zdenerwowanie Litwinów mozna zrozumiec, ale ze Polaków wypowiedz prezydenta Meri zaskoczyla, to jest co najmniej dziwne. Przeciez niedawno sami pod naciskiem Unii Europejskiej wprowadzili zaostrzenia wizowe na swych wschodnich granicach, dystansujac sie tym od braci zza Buga i nawet chwalac to sobie. W tej sytuacji jedynie prezydent Litwy Valdas Adamkus zachowal umiarkowanie i spokój. Stwierdzil on, ze Unia moze postawic takie wymagania Estonii, prezydent Meri nie byl przygotowany na tak ostra reakcje sasiadów, a w ogóle nalezy tylko ubolewac nad faktem, iz prezydent Estonii znalazl sie w tak nieprzyjemnej sytuacji, w której staral sie po prostu udzielic polskim dziennikarzom szczerej odpowiedzi. Nie dla nas te rozwazania, czy prezydent Meri okazal sie zbyt szczery, czy nie. Rozwazyli to juz z cala pewnoscia politycy krajów nadbaltyckich na spotkaniach prezydentów 7 maja w Parnawie i 12 maja pod Ryga, gdzie wyjasnili sobie zarówno swe wzajemne stosunki jak i stosunki z Unia Europejska i NATO. Ale media ponad wszystko kochaja tego rodzaju ”skandaliki”, bo w duzej mierze z tego zyja. Szkoda tylko, ze w cieniu tych tzw. ”skandali” nie dochodza w pelni do glosu inne, byc moze tak samo wazne, albo i wazniejsze problemy, np. projekt umowy o wolnym handlu miedzy Polska i Estonia. Estonczycy gotowi sa otworzyc Polakom drzwi na osciez, Polacy zas nie sa wcale tak skorzy uczynic to samo dla Estonczyków. Prezydent Meri, bedac goracym zwolennikiem idei wolnego handlu miedzy obu krajami, staral sie przekonac Polaków, ze w tej dziedzinie kontakty miedzy Polska i Estonia nie sa zadawalajace i wymagaja one dalszego rozwoju. Dla zilustrowania obecnej sytuacji prezydent Meri posluzyl sie podczas konferencji prasowej tzw. ”przykladem prosto z zycia”, zadajac sali retoryczne pytanie: ”Jak to jest mozliwe, ze podróz z Estonii do Polski trwa obecnie o wiele dluzej niz przed wojna?” Rzeczywiscie, sytuacja nieco zenujaca w obecnych czasach, kiedy to w skali europejskiej kazdy stara sie, jak moze, zademonstrowac jak najscislejsza integracje z blizszym i dalszym sasiadem. Jednak co dotyczy kontaktów estonsko-polskich, to nam sie wydaje, ze sek moze nie w tym, iz podróz do Polski trwa teraz dluzej, tylko ze przed wojna polska granica byla znacznie blizej.

archiwum